Hoe ziet het ideale etiket eruit?

Poll

1095 keer bekeken

 reacties

Wat komen we van een product te weten aan de hand van het etiket? Het etiket is de bedrukking op, of de wikkel om de verpakking. De voorkant van het etiket geeft ons met afbeeldingen en teksten een eerste indruk van het product. Op de achterkant staan onder andere de voedingswaarden en de ingrediënten vermeld. Voor veel consumenten is deze informatie lastig te interpreteren, 21% van hen leest het zelfs helemaal niet. Daarnaast kaarten verschillende instanties aan dat de voorkant van veel verpakkingen niet overeenkomt met het etiket en daarmee misleidend is. Verbetering is gewenst. Moet er informatie van het etiket af, of juist erbij? Oftewel, hoe ziet het ideale etiket eruit?

Ellis van Diermen

Consultant bij Précon Food Management B.V

Als het om de etikettering van producten gaat moet de producent de wettelijke regels hanteren. Een vuistregel daarbij is dat de consument middels de verpakking niet mag worden misleid. Wanneer alle verplichte vermeldingen, zoals de wettelijke benaming (niet te verwarren met de commerciële productnaam), de lijst van ingrediënten en de voedingswaarden vervolgens correct op het etiket staan vermeld, betekent dit echter nog niet dat de consument snapt wat er staat.

Ellis van Diermen
Lees verder

Ik vraag me af of de consument beseft dat er een kwaliteitsverschil zit tussen een chocoladereep en een ‘choco’-reep

Het verschil tussen ‘mayo’ en ‘mayonaise’

Een voorbeeld: de benaming van mayonaise is gedefinieerd in wetgeving. Dit betekent dat de naam alleen mag worden gebruikt voor “een emulsie van olie in water met minimaal 70% vet en minimaal 5% eigeel”. Als het product dat we willen verkopen daar niet aan voldoet, mag het niet mayonaise worden genoemd. De naam ‘mayo’ wordt dan echter wel geoorloofd. Wettelijk is er dan niets fout, maar begrijpt de consument dat het hier verschillende producten betreft?

Dit verschil in naamgeving is ook makkelijk te herkennen bij chocolade. Ik vraag me af of de consument beseft dat er een kwaliteitsverschil zit tussen een chocoladereep en een ‘choco’-reep. Het verschil zou je weten als je op de achterzijde van de verpakking kijkt, maar wie doet dat nu echt? Het oog van de consument valt voornamelijk op de aantrekkelijke uitstraling, de prachtige afbeeldingen en de krachtige claims. Ondanks dat deze uitingen aan wettelijke eisen voldoen, voelen consumenten zich misleid en niet goed genoeg geïnformeerd.

Consument ‘op cursus’

De wet dan maar verder dichttimmeren? Dat kost jaren en zal het gevoel van de consument dat hij wordt misleid uiteindelijk niet wegnemen. De consument zal het etiket niet volledig kunnen begrijpen zolang het niet duidelijk wordt uitgelegd. Mijn oplossing: de consument moet ‘op cursus’! De consument kan namelijk leren begrijpen wat er op een etiket staat. De verantwoordelijkheid daarvoor ligt niet bij de consument zelf, maar bij de overheid om vakken zoals voedingsleer vanaf het basisonderwijs in het standaard pakket op te nemen.

Ik wil mijn steentje wel bijdragen en mijn trainingen omzetten naar begrijpelijke taal. Tot die tijd blijf ik de mensen werkzaam in de industrie helpen met de interpretatie en uitvoering van die wettelijke regels. Dan zijn de etiketten in elk geval wettelijk correct.

 

Wat vind jij van het perspectief van Ellis van Diermen?

Emmy Meerveld

Nutrition, Health & Wellness Manager Nestlé Nederland

Transparante informatie over ingrediënten en voedingswaarde is een belangrijke basis om mensen goed te informeren en mensen te helpen de beste, persoonlijke keuzes te maken voor zichzelf en degenen om wie ze geven.

Emmy Meerveld
Lees verder

Calorieën vertalen naar de hoeveelheid die je daadwerkelijk eet, is voor veel mensen niet zo makkelijk

Wij zijn van mening dat onze producten en verpakkingen mensen op meerdere manieren kunnen helpen bewust en gezond te eten. Belangrijk is de informatie op verpakkingen zo begrijpelijk mogelijk te maken. In dit kader gaan we ervoor ingrediënten te gebruiken die mensen kennen uit hun eigen keukenkastjes, zoals kruiden en specerijen.

Bovendien willen we het kiezen van de juiste portie – voor volwassene en kind – zo duidelijk en intuïtief mogelijk maken. Daarom vermelden we bijvoorbeeld op de verpakking van onze SMARTIES dat 17 Smarties één portie is en 93 calorieën bevat. Calorieën vertalen naar de hoeveelheid die je daadwerkelijk eet, is voor veel mensen niet zo makkelijk. Verpakkingen kunnen bijdragen aan het creëren van bewustzijn rondom het eten van gezonde porties in een gezonde frequentie. Tot slot geloven wij in het stimuleren van balans en variatie; met de bereiding- en variatietips op de verpakking van onder andere MAGGI-producten stimuleren we mensen om voldoende verschillende groenten te eten, te gaan voor een dagje vis en juist ook een dagje vegetarisch.

Wat vind jij van het perspectief van Emmy Meerveld?

Liesbeth Oerlemans

Klinisch epidemioloog, docent voeding en kritisch blogger

Een etiket lezen is voor de consument moeilijk. Er staan zoveel onbekende woorden op, waardoor mensen denken dat ze voor de gek worden gehouden. Soms is dat ook zo, maar fabrikanten moeten zich ook aan de wet houden en die wetten en regels zijn heel erg complex!

Liesbeth Oerlemans
Lees verder

Als een product fruit bevat staan de suikers die in het fruit zitten dus ook bij ‘waarvan suikers’

Op een etiket staan de ingrediënten en de voedingswaarde meestal op de achterkant van het product vermeld. Bij ‘ingrediënten’ worden de grondstoffen waaruit het product bestaat opgesomd. Wat er het meeste in zit moet het eerste worden genoemd. Hier kun je ook zien of aan het product suiker of zoetstoffen zijn toegevoegd. Er zijn veel verschillende namen voor bijvoorbeeld suiker, daardoor is zo’n ingrediëntenlijst voor de consument toch moeilijk te doorgronden.

Ook staat er een voedingswaardetabel op de verpakking. Daarmee kan je de hoeveelheid energie en voedingsstoffen die in het product zitten aflezen, in ieder geval per 100 gram, soms ook per portie. Een portie is in de dagelijkse praktijk soms veel groter dan op het etiket wordt vermeld. Dat is dus lastig, want als consument weeg je natuurlijk niet alles na. Voor je het weet, eet je toch meer dan bedoeld. Bij koolhydraten staat in de tabel ook: ‘waarvan suikers’. Dit zijn alle suikers in het product en dus niet alleen de toegevoegde suiker. In fruit uit de natuur zit suiker. Als een product fruit bevat staan de suikers die in het fruit zitten dus ook bij ‘waarvan suikers’.

Op een zak drop staat wel eens de kreet ‘0% vet’, maar drop bevat nooit vet

In mijn les aan gewichtsconsulenten vroeg ik wat zij zouden willen veranderen aan het etiket. Unaniem noemden ze alle moeilijke woorden die op een etiket staan als verbeterpotentieel. De verschillende woorden voor suiker zijn hier al een goed voorbeeld van, het wordt onder andere dextrose of melasse genoemd. Ook de officiële namen voor vitamines zijn verwarrend, waarom wordt bijvoorbeeld het woord niacine gebruikt in plaats van vitamine B3? Ook vinden ze het voor consumenten onduidelijk dat de E-nummers in het product niet als E-nummer worden vermeld, maar als een onbegrijpelijk woord. De letters op het etiket worden ook te klein bevonden, wellicht dat ruimtegebrek hiervan een oorzaak is.

De industrie gebruikt de tekst op het etiket ook als manier om het product te verkopen. Op een zak drop staat wel eens de kreet ‘0% vet’, maar drop bevat nooit vet. De consument zou er daarom bij gebaat zijn als etiketten worden gemaakt door onafhankelijke derden die het doel hebben de consument zo concreet mogelijk te informeren over wat het product precies is.

Wat vind jij van het perspectief van Liesbeth Oerlemans?

Carolien Martens

Relatiemanager public affairs bij Hartstichting

De Hartstichting is voorstander van de gezonde keuze, omdat gezonde voeding de kans op hart- en vaatziekten verkleint. Iedereen weet dat gezond leven verschillende gezondheidsrisico’s kan verlagen. Er zijn steeds meer trainingen, gezonde kookboeken en apps die ons helpen gezonde keuzes te maken. De uitdaging om de juiste voedingsmiddelen aan te schaffen, begint in de supermarkt. Bij het pakken van een levensmiddel uit het schap moet in één oogopslag duidelijk zijn wat erin zit.

Carolien Martens
Lees verder

Het verkeerslichtsysteem geeft de consument in één oogopslag duidelijke informatie, op maat, per voedingsstof op de voorkant van de verpakking

Verkeerslichtsysteem als oplossing

De Hartstichting pleit voor een goed informatiesysteem op de voorkant van de verpakking. Een systeem waaraan alle voedingsfabrikanten en alle producten meedoen. Een systeem waarbij de consument in één oogopslag ziet of het voedingsmiddel wel of niet tot de Schijf van Vijf behoort. Daarnaast is een kleurcoderingssysteem nodig. Een voorbeeld is het Britse verkeerslichtsysteem dat op basis van kleuren aangeeft of een levensmiddel gezond is of niet. Uit onderzoek (Cecchini et al uit 2016) blijkt dat het kleurcoderingssysteem tot gezondere keuzes leidt. Dit systeem wordt in Groot-Brittannië door gezondheidsorganisaties, consumentenorganisaties, supermarkten en het grootste deel van de industrie omarmd.

Het Britse voorbeeld, groen staat voor lage, oranje voor medium en rood voor hoge hoeveelheid (bron: www.food.gov.uk)

Het verkeerslichtsysteem geeft de consument in één oogopslag duidelijke informatie, op maat, per voedingsstof op de voorkant van de verpakking. De ene consument is meer geïnteresseerd in het zoutgehalte vanwege zijn bloeddruk; een ander wil duidelijkheid over het energiegehalte in verband met overgewicht; een derde heeft behoefte aan informatie over suiker vanwege diabetes en een vierde wil meer weten over het gehalte verzadigd vet in verband met zijn cholesterol. Een dergelijk kleurcoderingssysteem (met voedingsinformatie erin) voor producten binnen én buiten de Schijf van Vijf biedt consumenten/patiënten de nodige handvatten om een gezondere keuze te maken.

Wat vind jij van het perspectief van Carolien Martens?

Moet het huidige etiket veranderen?