Voedselverspillingsdagboek Karlijn: week #1
Karlijn van Mil

Karlijn van Mil

Student Journalistiek, gastblogger Nederland Voedselland

2243 keer bekeken

Niemand vindt het leuk om toe te geven, maar voedselverspilling vindt regelmatig plaats in ons eigen huis. Deze lezers durven het aan: wereldkundig maken welke verspilling er bij hen via de container de deur uit gaat en waarom. Karlijn van Mil en Odette Bruls houden voor ons bij op welke manieren zij worden geconfronteerd met voedselverspilling in hun huishouden. De komende weken proberen ze zo min mogelijk weg te gooien, maar eerst vertellen ze over het startpunt waarvan ze vertrekken. Vandaag stelt Karlijn zich aan ons voor, in haar gezin merkt ze dat er een flinke uitdaging te wachten staat.

Mijn naam is Karlijn van Mil en ik ben 22 jaar. Samen met mijn moeder en zusje woon ik in een leuke twee-onder-een-kapper in Gelderland. In het dagelijks leven probeer ik af te studeren aan de studie Journalistiek, werk ik bij een pizzeria en schrijf ik freelance voor een meidenblad. De komende weken ga ik goed letten op wat wij in ons huishouden allemaal (onnodig) weggooien qua eten, al is het doel natuurlijk om niks weg te gooien. Dit is ons startpunt. Ik ben enorm benieuwd! Jij ook?

Week 1

O o, dit project is nog niet eens officieel begonnen en het gaat nu al fout. Mijn vriend klaagt dat de Optimel wéér over de datum is. Ja, wéér... Blijkbaar zijn wij goed in twee pakken Optimel kopen, terwijl eigenlijk niemand deze drinkt (op mijn vriend na dan). Klotsklots, daar verdwijnt meneer Limoen en mevrouw Framboos in de gootsteen. Dag 2 liter yoghurtdrink...

Ik weet dat we goed zijn in dingen kopen, openmaken en vervolgens niet alles opeten

Ik weet dat we goed zijn in dingen kopen, openmaken en vervolgens niet alles opeten. Wat dacht je van een aangebroken zak chips die na een week supertaai zijn geworden en dus in de prullenbak verdwijnen? Of bananen, die floep binnen één nacht in een keer helemaal bruin geworden zijn (hoe kan dat?!)

Diezelfde middag word ik dan ook precies daarmee met mijn neus op de feiten gedrukt. De pitabroodjes die mijn zusje of moeder vorige week een keer at en daarna netjes opborg in een afsluitbaar zakje – deze alleen niet goed dichtdeed – zijn volledig vergeten. Weggestopt onder het andere brood in onze broodtrommel. Inmiddels zijn de pitabroodjes niet meer wit maar groen (van de schimmels dus). Hoppa, drie broodjes de groenkliko in. Zonde, zonde, zonde...

De komende weken ga ik proberen bij te houden wat wij allemaal weggooien, al is het doel natuurlijk om niks weg te gooien. Ik ben benieuwd of het gaat lukken. Jij ook? Blijf dan via de site op de hoogte van deze ‘uitdaging’. Het lijkt me ook leuk om te weten hoe jij het ervan afbrengt, doe je mee? Een maand zo min mogelijk tot geen voedselverspilling, we kunnen het!

Het gesprek