Voedselverspillingsdagboek Odette: de laatste week
Odette Bruls

Odette Bruls

Docent marketing en eigenaar buro KAAS, gastblogger Nederland Voedselland

1761 keer bekeken

Dat we eten weggooien is niet altijd iets waar we eerlijk voor uit durven komen. Deze lezers doen het wel: wereldkundig maken welke verspilling er bij hen via de container de deur uit gaat en waarom. Karlijn van Mil en Odette Bruls houden voor ons bij op welke manieren zij worden geconfronteerd met voedselverspilling in hun huishouden. De komende weken proberen ze zo min mogelijk weg te gooien. Odette vertelt in haar laatste dagboek wat deze weken haar hebben geleerd. "Wat ik door het bijhouden van mijn blogs heb gemerkt, is dat als je extra aandacht voor je voedsel hebt, je minder verspilt."

No food, no waste!

Mijn laatste blog alweer in deze miniserie. Het was een maand waarin ons leven verre van doorsnee was. De zoons waren al vrij van school en mijn keuken werd ook nog eens vervangen. Daardoor hadden we vijf dagen een campingsituatie. De kookkunsten beperkten zich tot soep uit de magnetron en salades. Het leidde ook tot tijdelijk minder inkopen. En doen met wat er nog is. De voorraadlade verder leeg maken. De overgebleven rauwkost versnijden tot een spannende nieuwe saladevariant.

Eigenlijk word je nog creatiever als je minder hebt. En je staat meer open voor ongewone combinaties. Eén van onze favoriete maaltijden is de ‘hapjes-maaltijd’. Kijken wat er nog in voorraad is en wat nodig op moet. Dan de tafel opleuken met een diversiteit aan gevulde bakjes en schaaltjes. Niet alleen geschikt voor verspillingsbewuste mensen, maar ook voor de gemaksmensen en variatiezoekers onder ons. En als echt alles dan op is, is er ook geen verspilling: no food, no waste!

Helaas is het niet altijd zo. Dat bleek ook de afgelopen weken. Ik denk weer aan het gezellige etentje met collega’s waarbij voor het dubbele aantal personen friet op tafel werd gezet. De helft ging retour. Ik denk aan het schoolreisje van de jongste. Uit het zorgvuldig uitgekozen stokbroodje was welgeteld één hap genomen. Bij navraag bleek de getrakteerde friet het gewonnen te hebben van het broodje. Ik denk aan het halve bord spaghetti toen de oudste ’s middags tijdens voetbalwedstrijd toch teveel had gesnackt. En ik denk aan de beschimmelde boterhammen omdat we blijkbaar de andere (versere) soort prefereerden. Allemaal jammer.

Wat ik door het bijhouden van mijn blogs heb gemerkt, is dat als je extra aandacht voor je voedsel hebt, je minder verspilt. Regelmaat helpt om goed te plannen en on-regelmaat kan soms helpen de voorraden eens goed op te maken. Zero waste is een utopie en krampachtig moeten we er niet van worden. Maar met aandacht kunnen we toch een heel eind komen!

Lees ook hoe het Odette de andere weken verging: